Archive for the Budownictwo Category

Prawidłowy dobór podłogi

Wybór właściwego rodzaju podłogi powinien przebiegać według jednej idei w całym mieszkaniu, dostosowanej do koncepcji umeblowania i wykończenia ścian oraz do wymagań narzuconych przez funkcję. Może ona polegać na zastosowaniu jednego typu podłogi na zasadzie, że różne pokoje lub miejsca w mieszkaniu rządzą się własnymi prawami, w sumie jednak zgranymi ze sobą i otoczeniem. Zasada pierwsza zdaje dobrze egzamin w niewielkich wnętrzach, powiększając je optycznie, a druga – w dużych, gdzie może być zastosowana przy podkreślaniu podziału mieszkania, np. na część wspólną dla całej rodziny i resztę mieszkania, o bardziej osobistym charakterze. Kluczem użytkowym wyboru właściwej podłogi będzie jej dostosowanie do funkcji wnętrza, np. posadzka z izolacją przeciwwodną – w łazience i wc, łatwa do czyszczenia i odporna na działanie wody i płynów używanych w gospodarstwie domowym podłoga w kuchni, w przedpokoju i pokoju – bardziej odporna na ścieranie niż w sypialniach, w pokoju dzieci – ciepła, zmywalna i bezpieczna. Wybór materiałów i sposobu ich wykończenia według takiego klucza da efekt w postaci trwałości podłogi i braku kłopotów przy jej utrzymaniu i konserwacji. Oprócz wymagań użytkowych, o właściwym wyborze podłogi decyduje jej kolor, faktura, wzór, rodzaj wykończenia, wzajemne związki tych cech i ich relacje z koncepcją całości mieszkania. Podłoga może być jej głównym elementem, np. jeśli pomysł polega na wprowadzeniu zdecydowanego koloru wykładziny dywanowej, dominującego we wnętrzu lub odwrotnie – służyć jej, jeśli potraktuje się podłogę wyłącznie jako neutralne, spokojne i nie rozpraszające uwagi tło dla przedmiotów i mebli będących ośrodkiem kompozycji. Dobieranie podłogi do posiadanych mebli może okazać się łatwiejsze niż zaczynanie z koncepcją od zera.

Pomysł na kominek

Wiadomo, że wybudowanie kominka w blokach jest niemożliwe. Ale są przecież ludzie, którzy zużywają tyle samo, a nawet więcej energii i czasu, jakich wymaga otrzymanie mieszkania w blokach, na wyremontowanie i zaopatrzenie w instalacje starego, zniszczonego mieszkania lub strychu, może także i po to, by mógł znaleźć się tam kominek. Kominek to palenisko, komora dymowa i komin. Pozostają one w określonych proporcjach w stosunku do siebie i do pokoju, w którym znajdzie się kominek. Palenisko otwiera się na pokój portalem, którego powierzchnia powinna wynosić ok. 1/50 powierzchni pokoju. Tak więc w pokoju o powierzchni ok. 25 m2 będzie to ok. 0,5 m2. Głębokość paleniska powinna wynosić od 35 do 45 cm. Przed paleniskiem na szerokość 50 cm podłoga musi być wyłożona niepalnym materiałem, np. cegłą, kamieniem lub blachą. Ściany paleniska wykłada się cegłą szamotową na grubość 12 cm. Boczne ścianki paleniska są na ogół pionowe. Tylna ścianka natomiast jest pochylona do przodu pod kątem 70-80 stopni. Powstaje w ten sposób przewężenie między tylną ścianką a zwieńczeniem portalu, murowane na wysokości 3-4 warstw cegły, przeważnie wykonywane na szerokość paleniska i głębokość pół cegły. W przewężeniu tym osadza się szyber – obracającą się na osi z długiego pręta blachę, regulującą ciąg i zamykającą go, gdy kominek jest nieużywany. Nad szybrem znajduje się komora dymowa. Ma ona w podstawie szerokość paleniska i głębokość 30-40 cm. Z tyłu lub z boku wykonuje się drzwiczki do wybierania sadzy. Ścianki boczne i przednie zwężają się ku górze pod kątem 60 stopni i osiągają wymiar przewodu dymowego komina, którego przekrój powinien wynosić nie mniej niż 1/10 powierzchni portalu. Komin najwygodniej umieścić na osi kominka. Najlepiej, gdy ma przekrój kwadratowy. Komin powinien być możliwie wysoki i wyprowadzony ponad kalenicę dachu. Ma to wpływ na lokalizację kominka we wnętrzu. Przekrój komina zależy od powierzchni portalu i wysokości komina. Im większy portal i nizszy komin, tym większy przekrój przewodu dymowego. Najczęściej wynosi on 26×26 cm. Komin powinien być nakryty czapą – murowaną, betonową lub z blachy. Obieg powietrza, potrzebny dla powstania ciągu, może wytworzyć się dzięki nieszczelnością w Okach i drzwiach. Skuteczniejsze jest doprowadzanie kanału z zewnątrz do paleniska. Można go umieścić pod podłogą, izolować, np. wełną mineralną, by nie wyziębiał pomieszczenia i zaopatrzyć w szyber.

Zdobycie projektu architektonicznego

Osoba budująca dom indywidualnie bezpośrednio lub za pośrednictwem spółdzielni musi uzyskać projekt architektoniczny realizowanego budynku. Prace projektowe na zlecenie budującego wykonują terenowe zespoły usług projektowych. Można w nich zamówić plan zagospodarowania przestrzennego działki, projekt typowy dostosowany do indywidualnych potrzeb, opracowanie projektu indywidualnego, kosztorys, wykonanie inwentaryzacji budowlanej a nawet sporządzanie szkicu sytuacyjnego. Inne prace związane z pomiarami gruntów oraz sporządzeniem planów i szkiców wykonują rejonowe biura geodezji. Ponadto prace projektowe zamawiać można u prywatnego wykonawcy posiadającego odpowiednie kwalifikacje oraz u osób, które uzyskały pozwolenie od wojewody na działalność zawodową w zakresie projektowania. Umowa o wykonanie prac projektowych jest umową o dzieło. Dla jej wykonania konieczne jest zatem uzyskania określonego rezultatu w postaci projektu odpowiadającego wymogom sztuki budowlanej. Wykonawca dzieła, obok odpowiedzialności odszkodowawczej na ogólnych zasadach, ponosi również odpowiedzialność z tytułu rękojmi za wady fizyczne i prawne projektu. Omawiana umowa jest oczywiście odpłatna, a wynagrodzenie określa się według obowiązujących cenników. Przed przystąpieniem do budowy domu jednorodzinnego konieczne jest również uzyskanie pozwolenia na budowę, stanowiącego decyzję administracyjną wydawaną przez właściwy organ administracji terenowej szczebla podstawowego (naczelnika gminy, dzielnicy, miasta lub prezydenta miasta). Osoba fizyczna zamierzająca podjąć budowę domu powinna wystąpić do właściwego wydziału urbanistyki i architektury o wskazanie lokalizacyjne i o informację o terenie, to znaczy, czy na posiadanym przez nią gruncie można wybudować dom jednorodzinny o określonym przeznaczeniu.

Dobre wykonanie schodów

Schody są bardzo efektownym elementem wnętrza. Odpowiednio usytuowane, mogą stać się przegrodą dzielące wnętrze zgodnie z jego podziałem funkcjonalnym i tym samym pomóc w jego aranżacji. Poza rolą funkcjonalną, ich atrakcyjność przestrzenna jest na tyle silna, że może stanowić o charakterze wnętrza. Schody sprawiają, że oba poziomy – górny i dolny – łączą się przestrzennie i wymagają wspólnej koncepcji ich urządzenia. Wiedza o schodach będzie potrzebna w momencie podjęcia decyzji o rozbudowie mieszkania przez przebicie się na strych albo przez zbudowanie antresoli. Wybór typu schodów będzie zależał od skali przebudowy i rodzaju stropu. Najprościej przebić się przez strop drewniany lub strop Klein’a (ceglany na belkach stalowych), likwidując jedno przęsło między belkami. Powstanie w ten sposób otwór szerokości ok. 1 m (przeciętny rozstaw belek) i długości zależnej od wysokości pomieszczenia i nachylenia schodów. W takim wypadku stosuje się schody jednobiegowe, z zabiegiem lub proste. Schody spiralnej wymagają już poważniejszej przebudowy – likwidacji dwóch przęseł stropu, stosowania wymianów, itd. Sytuacja jest prostsza, gdy schody prowadzą na antresolę wybudowaną wewnątrz pomieszczenia, bez konieczności przebijania się przez strop. Wybór rodzaju schodów i ich usytuowanie zależą wtedy od rozplanowania wnętrza, ilości miejsca, itp. Podstawowy warunek, jakiemu powinny odpowiadać schody i od którego zależy ich nachylenie, określa stosunek między wysokością i szerokością stopnia. Suma dwu wysokości stopnia i jednej szerokości stopnia powinna się zawierać między 60 a 65 cm. Maksymalna wysokość stopnia dla domów jednorodzinnych i mieszkań dwukondygnacyjnych wynosi 19 cm, minimalna szerokość biegu – 70 cm, a najmniejsza szerokość stopnia przy wewnętrznej krawędzi schodów zabiegowych – 10 cm. Wysokość balustrady – minimum 90 cm. Maksymalna ilość stopni w jednym biegu – 18. Wymagania te dotyczą warunków, jakim powinna odpowiadać komunikacja miedzy dwoma piętrami w domach jednorodzinnych i mieszkaniach dwupoziomowych, a więc w poważnych przedsięwzięciach budowlanych, wymagających interwencji architekta.

Mieszkanie na strychu

Strych kojarzy się z pomieszczeniem pełnym tajemniczych zakamarków i zakurzonych sprzętów. Wyprawa na strych zawsze ma posmak niespodzianki, przygody i przywołuje wspomnienia z dzieciństwa. Gdy zaczynamy się zastanawiać, czy wyremontowanie strychu i zamieszkanie w nim nie jest jedyną szansą na własne mieszkanie, okazuje się, że poprzednie wrażenia utrzymują się, a nawet wzbogacają o pewne elementy metafizyczne. Przyczyną jest stosunek do tej sprawy urzędów, od których zależy zgoda na adaptację i późniejsze użytkowanie strychu oraz trudne do zracjonalizowania kryteria, które do tego przykładają. Ponadto mimo pozoru identyczności przepisów, zgoda na adaptację każdego ze strychów znanych autorom, załatwiana była inaczej. Właściwie nie wiadomo dlaczego przydział strychów na mieszkania lub pracownie plastyczne ciągle aż tak bulwersuje urzędników, od których zależy, że niejako podświadomie stawiają jej opór. Przy adaptacji strychu będziemy mieli do czynienia z prywatnym rynkiem budowlanym – koszt będzie więc układał się różnie, w zależności od miasta. Kiedy mamy już zezwolenie na budowę, należy skupić się na projekcie strychu. Od projektu w znacznej mierze zależy koszt budowy. Od nas z kolei, jak projekt będzie wyglądał. Architekt pełni w tym wypadku rolę fachowego doradcy. Przy adaptacji strychu konieczne jest ocieplenie połaci dachu. Powstanie w ten sposób przegroda izolacyjna o niewielkiej, dostosowanej do wymiarów krokwi grubości, która ma pełnić taką samą rolę, jak mur z cegły grubości 51 cm lub z gazobetonu 24 cm. Stąd użyte na ocieplenie dachu materiały powinny być jednocześnie lekkie i mieć małą przewodność cieplną. Rozwiązań może być wiele, należy jednak pamiętać, że przy szczelnym pokryciu dachu od zewnątrz wilgoć zawarta w powietrzu w pomieszczeniu mieszkalnym nie może przenikać do izolacji, gdyż nie ma jak stamtąd odparować i pogarsza właściwości izolacyjne wykonanego ocieplenia. Stąd stosuje się paroizolację od wewnątrz.

Dobre wykorzystanie łazienki

Łazienka-pokój z oknem, w którym są urządzenia do mycia- omal nie istnieje. Obowiązuje masowy wzorzec: łazienka w środku mieszkania, a więc bez naturalnego oświetlenia, często nawet wtedy, gdy przylega do ściany zewnętrznej budynku. Wielkość nowoczesnej łazienki i ilość wmontowanych w nią urządzeń jest w przeważającej ilości przypadków minimalna lub zbyt mała. Sytuacja taka w sposób drastyczny ogranicza możliwości urządzenia wnętrza łazienki. Mamy do dyspozycji 3-3,5 m2 powierzchni, na której dzieje się tak wiele, że czasem trudno znaleźć sensowne rozwiązanie. Najlepszym wyjściem byłoby, gdyby budowlani oddawali mieszkania z łazienkami wykończonymi w sposób nie wymagający żadnej interwencji. Niestety, daleko nam jeszcze do tego poziomu. Trzeba przy tej okazji zauważyć, że prefabrykowana kabina łazienkowa, zestawiana z elementów z tworzyw sztucznych i odpowiednio wyposażona, kosztuje tyle, co średniej klasy samochód. Wykończenie łazienki więc decyduje o jej koszcie. Wytworzył się pewien stereotyp, najbardziej kosztowny i najbardziej upragniony-wyłożenie całości glazurą i terakotą. Przy dobrej jakości materiału i wykonania oraz ciekawym rozwiązaniu kolorystycznym, jest to ciągle najbardziej trwały, higieniczny i elegancki sposób wykończenia łazienki. Rzeczą ważna w tak niewielkim wnętrzu, jak łazienka, jest jakość i precyzja wykonania wyposażenia, oglądanego przecież wyłącznie z odległości kilkudziesięciu centymetrów. Lepiej więc poświęcić łazience więcej czasu, mniej będą drażniły ewentualne niedociągnięcia. Wieszaki, uchwyty, półki powinny być utrzymane w jednym stylu. Pomoże to w opanowaniu wnętrza, stworzy wrażenie ładu i celowości. Temu samemu służy konsekwentne utrzymanie całości koncepcji kolorystycznej, włączając w nią kolor ręczników, szlafroków, itp. Ważna też w łazience jest dobrze działająca wentylacja i ogrzewanie. Przeciwdziałają one skraplaniu się wilgoci na ścianach, zwłaszcza podczas używania prysznica. Równie ważne jest bezpieczeństwo, które poprawi wykończenie podłogi i dna wanny zapobiegające poślizgnięciu, stosowanie uchwytów ułatwiających wchodzenie i wychodzenie z wanny oraz zabezpieczenie przed porażeniem prądem.

Dziecko w mieszkaniu

Podstawową cechą pokoju dziecinnego jest szybkość zmian, które się w nim dokonują. Zmiany te towarzyszą oczywiście rozwojowi dziecka i są rzeczywiście błyskawiczne. W ciągu pierwszych miesięcy życia przestrzeń życiowa dziecka ograniczy się do łóżeczka i służących mu sprzętów do pielęgnowania i kąpieli oraz przechowywania bielizny, pieluszek, dziecięcych kosmetyków, itd. Szybko jednak okazuje się, że śpiochy i koszulki zajmują coraz więcej miejsca, a dziecko zaczyna raczkować, potem chodzić i potrzebuje coraz więcej przestrzeni na rozwijanie tych umiejętności. Na pewno większej przestrzeni niż daje kojec – mebel wygodny dla rodziców, ale z pewnością nie kochany przez dzieci. Zaletą kojca jest to, że dziecko jest w nim bezpieczne. Lecz można tak urządzić pokój, by było w nim równie bezpiecznie i wstawić w drzwi furtkę, odgradzając go od reszty mieszkania. W ten sposób dziecko ma znacznie więcej przestrzeni życiowej, a rodzice pewność, że nie stanie się mu nic złego, gdy je spuszczą z oczu. Z chwilą, gdy dziecko zaczyna na dobre chodzić, nie sposób utrzymać je w jego pokoju i nie sposób z tym walczyć. Trzeba mieszkanie dostosować do tego, że dziecko będzie po nim wędrowało, mając na uwadze głównie jego bezpieczeństwo. Przy organizowaniu w pokoju dziecka miejsca do zabawy należy pamiętać o tym, że horyzont malca znajduje się kilkadziesiąt centymetrów nad podłogą, a wszystkie atrakcje, które mu szykuje, muszą być dostosowane do jego możliwości, nie sięgających wyżej, niż metr w górę. Półki lub kieszenie na zabawki, tablica do rysowania, kolorowe obrazki na ścianach-wszystko to powinno pozostawać w tym zasięgu, inaczej nie będzie mu służyło. Dobry pokój dziecinny łatwo jest dostosować do zmieniających się potrzeb wynikających z rozwoju dziecka. W dużym stopniu łatwość przeprowadzania zmian zależy od rodzaju mebli. Są tu dwa wyjścia. Albo zastosowane zostaną proste, modułowe meble skrzynkowe, używane w zestawach z blatami, komódkami, szafkami, które łatwo ze sobą zestawiać, tworząc coraz to inne aranżacje dostosowane do wzrostu dziecka, albo stopniowo dokupywane meble o wyraźnym przeznaczeniu, przy założeniu, że ma się koncepcję ich późniejszego wykorzystania, gdy spełnią swoją rolę, np. kupno biurka do odrabiania lekcji i wykorzystanie poprzedniego niskiego stolika do zabawy jako bocznego stolika przy łóżku. Bardzo praktyczne są półki o regulowanej wysokości w połączeniu z różnego rodzaju i wymiarów pojemnikami plastykowymi-do łatwego przechowywania praz szybkiego porządkowania zabawek i innych drobiazgów.

Sposób na urządzenie sypialni

Urządzenie sypialni, podobnie jak dużego pokoju, zależy od trybu życia rodziny, jej struktury, zajęć i przyzwyczajeń jej członków, od tego, jak traktują oni całe mieszkanie. Może to być pokój używany rzeczywiście tylko do spania i praktycznie niewykorzystywany przez 12-14 godzin, w ciągu dnia, albo pokój, którego zasadnicza funkcja rozszerzona jest o pracę, wypoczynek, przyjmowanie gości. Odciąża on wtedy duży pokój i pozwala na prowadzenie bardziej niezależnego od rodziny trybu życia. sypialnia ma zwykle bardziej indywidualny charakter niż reszta mieszkania. Jest to miejsce, w którym upodobania i przyzwyczajenia silniej dochodzą do głosu, nieskrępowane koniecznością dostosowania się do gustów innych. Zadaniem sypialni jest zaproszenie do wypoczynku i odprężenia oraz gwarancja odrębności, izolacji od reszty domu. Każdy ma swoje wyobrażenie o idealnym wypoczynku i środowisku, w którym najlepiej się relaksuje, stąd łatwiej jest znaleźć swój styl, cechy osobiste, charakterystyczne dla własnego pokoju-sypialni. Rozwiązanie sypialni powinno uwzględnić dwa różne punkty widzenia- wieczorny i ranny. To, co sprawia miłe wrażenie wieczorem, niekoniecznie jest otoczeniem, w którym chciałoby się obudzić rano. Bierze się stąd tendencja do unikania nadmiaru zdecydowanych i kontrastowych zestawień pełnych kolorów i agresywnych, dużych wzorów, na rzecz monochromatycznego schematu kolorystycznego. Rozwiązanie to ma również minusy, przesada w jego przeprowadzeniu może grozić przesłodzeniem wnętrza, zbytnią układnością i nudą. Schemat kolorystyczny sypialni jest szczególnie ważny, a odpowiednie zgranie koloru stałych elementów wnętrza z kolorem pościeli, zasłon, mebli i uzupełniających drobiazgów oraz umiejętne oświetlenie może wystarczyć za pomysł na urządzenie sypialni.

Kuchnia, jej zastosowanie

Kuchnia będzie znaczącą pozycją w kosztorysie urządzanego przez nas mieszkania. Zanim jednak zaczniemy wydawać pieniądze na jej wyposażenie, należy przemyśleć dokładnie rolę, jaką ma pełnić w naszym domu i jakiego typu gospodarstwo mamy zamiar prowadzić przez kilka najbliższych lat. Pozwoli to nam oszczędzić zbędnych wydatków i kłopotów związanych z kosztowną przebudową dopiero co wykończonego wnętrza. Trzeba umieć przewidzieć, jak intensywnie kuchnia będzie wykorzystywana, jakie będą potrzeby rodziny, jakie wyposażenie będzie niezbędne do tego, by kuchnia służyła nam jak najlepiej, czy wystarczy pieniędzy na zrobienie wszystkiego za jednym razem, czy też obraz kuchni idealnej będzie osiągany etapami. Należy również zadać sobie pytanie, czy lubimy pracę w kuchni, czy wspólne gotowanie, szykowanie potraw i jedzenia jest ważnym elementem życia rodzinnego i kontaktów z przyjaciółmi, czy tylko przykrym obowiązkiem spełnianym przez zmuszoną do tego przez życie żonę lub mamę. Rozplanowanie kuchni dobrze jest zacząć od zrobienia listy całego kuchennego ekwipunku, który będzie się na nią składał. Uzmysłowi to nam, ile miejsca będzie potrzeba na trzymanie sprzętów do przygotowania posiłków, nakryć, sztućców, obrusów, itp. Powierzchnię tę należy powiększyć o konieczną ilość miejsca na przechowywanie produktów. Rozmieszczenie tych sprzętów i niezbędnych urządzeń towarzyszyć powinno odpowiedniemu dla danej kuchni schematowi funkcjonalnemu. Jest powszechnie przyjęte na podstawie badań i analiz przebiegu pracy w kuchni, że taki układ pomaga w pracy i oszczędza zbędnego chodzenia. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby ten powszechnie przyjęty za prawidłowy schemat poddać analizie, zweryfikować i dostosować do swoich potrzeb i przyzwyczajeń. Są np. osoby, które wolą mieć zlewozmywak w bezpośrednim sąsiedztwie kuchenki.

Rola i znaczenie przedpokoju

Przedpokój jest zwykle bardzo mały, ma za dużo drzwi i trudno w nim pomieścić to wszystko, co powinno znaleźć w nim swoje miejsce, a pośrednie oświetlenie przez oszklone drzwi okazuje się niewystarczające. Podstawową funkcją przedpokoju jest dobre skomunikowane mieszkania. Poza tym musi być w nim dość miejsca na wygodne ubieranie i rozbieranie się oraz na przechowywanie minimum rzeczy potrzebnych do tego celu. Jednocześnie przedpokój to jakby wizytówka, miejsce widziane jako pierwsze przez wszystkich, którzy wchodzą do mieszkania. Stąd ważne jest, by miał przyjazny i zapraszający charakter, a jego urządzenie współgrało z resztą mieszkania. Nie ma powodu, dla którego miałby być mniej reprezentacyjny od dużego pokoju, gdzie przyjmuje się gości. Ważne jest, by był starannie wykończony, krzywizny i jego niedoskonałości w małym wnętrzu rażą szczególnie. Siłą rzeczy przedpokój jest bardzo ściśle powiązany w resztą mieszkania, szczególnie z dużym pokojem i kuchnią. Warto się zastanowić nad połączeniem go z tymi pomieszczeniami i rozwiązaniem w formie odpowiednio skomponowanego aneksu większego pomieszczenia. Może to otworzyć nowe możliwości urządzenia także pokoju i kuchni, rozwiązać problem drzwi i oświetlenia dziennego. Wyposażenie i rola przedpokoju w mieszkaniu mogą być różne, zależnie od jego wielkości i sposobu urządzenia całego mieszkania. Jest on miejscem, w którym szuka rozwiązania problemu składowania w mieszkaniu, w formie takich czy innych szaf lub pawlaczy. Jest on również miejscem, do którego przenosi się rzeczy lub funkcje, które zwykło się lokować w pokojach, np. książki lub stół do jedzenia, co zmienia jego charakter z pomieszczenia, do którego się wchodzi, by zaraz z niego wyjść, na miejsce, w którym się przebywa i które poszerza możliwości mieszkania.