Pogoda na budowę

Chociaż teoretycznie każda pora roku nadaje się na rozpoczęcie budowy jednak w praktyce od warunków atmosferycznych zależy tu bardzo wiele. Ze względu na znaczne zwiększenie kosztów oraz trudności całego procesu budowy nie rozpoczynają się zimą. Szczególnie w naszych warunkach klimatycznych rozpoczęcie prac budowlanych nie może być planowane wcześniej, niż w połowie marca. I w tym okresie zależy to jednak od aktualnych warunków pogodowych. Istotne są tu nie tylko temperatury powietrza, ale również warunki gruntowe. Rozpoczęcie prac wiosną pozwala również na zwiększenie czasu pracy, ze względu na dłuższą dostępność światła dziennego. Do rozpoczęcia budowy konieczna jest odpowiednia temperatura oraz brak opadów. Podczas prowadzenia robót oczywiście pogoda będzie się jeszcze zmieniać, na co trzeba być przygotowanym. W niektórych sytuacjach konieczne jest czasowe wstrzymanie prac do czasu poprawienia się warunków. Minimalna temperatura, jaka jest konieczna do prac budowlanych to 5 stopni. W przypadku wykonywania konstrukcji w niższej temperaturze materiały nie tylko znacznie wolniej twardnieją, ale również pojawia się ryzyko zamarzania wody w różnego rodzaju mieszankach. Efektem tego jest kruszenie się materiałów, co sprawia, że ich wytrzymałość nie jest dostateczna. Aby wzmocnić mieszanki można do nich dodawać specjalne preparaty, które pozwalają na wykonywanie prac w ujemnych temperaturach.

Jak wymurować komin

Komin jest niezbędnym elementem instalacji w budynkach mieszkalnych. Każdy komin powinien zawierać elementy takie jak kanał spalinowy oraz kanały wentylacyjne. Warto pamiętać, że komin nie powinien być połączony ze ścianą nośną. Pod konstrukcją komina znajdować powinien się fundament. Fundamenty tego typu wykonuje się z betonu, a ich wymiar zależy od zastosowanego projektu budynku. Izolację komina stanowi izolacja pozioma. Układa się ją na wysokości ścian fundamentowych. Komin w okolicach podstawy można wykonywać z bloczków betonowych. Może być on również wylewany z betonu . Od poziomu pierwszego otworu przyłączeniowego komin powinien być wybudowany z cegły. Elementy schowane wewnątrz budynku wykonywane są z wypalanej cegły ceramicznej, natomiast te, które wystają ponad powierzchnię dachu wykonuje się z cegły klinkierowej. Kanał spalinowy komina wykonywany jest ze stali kwasoodpornej. Wkład powinien posiadać wyczystkę oraz odpowiedni odpływ pozwalający na odprowadzanie powstałych podczas użytkowania skroplin. Murowanie komina najlepiej rozpocząć z wykorzystaniem wzorca. Może być on wykonany ze stali lub też desek o odpowiednich wymiarach. Dzięki temu łatwiej jest wykonać szczelne spoiny. Komin budowany jest etapami. W pierwszym etapie wznosi się część od podstawy do pierwszego stropu. Następnie murowany jest odcinek do poziomu konstrukcji dachowej. Odcinek nad dachem to ostatni etap.

Różne metody wznoszenia stropów

Stropy stanowią podstawowy element konstrukcji budynku. W większości przypadków wykonywane są dziś stropy z ciężkich, solidnych materiałów. Lekkie stropy drewniane znajdują zastosowanie tylko w tych budynkach, w których nie planuje się wykorzystania poddasza. Strop łączy ze sobą funkcję konstrukcyjna z funkcją izolacyjną. Dobrze wykonany pozwala na zatrzymywanie ciepła oraz izolowanie dźwięków. W przypadku domów jednorodzinnych najczęściej stosowane są stropy monolityczne, stropy o układzie żebrowym oraz te, które wykonywane są z przygotowanych wcześniej elementów, a więc prefabrykowane. Stopy żebrowe sprawiają, że nie ma konieczności stosowania ciężkiego sprzętu budowlanego. Możliwe jest ułożenie takiego stropu nawet bez zastosowania dźwigu. Tego typu elementy nie sprawiają również kłopotów podczas transporty. Podczas budowy takiego stropu można jednocześnie wykonywać otwory na przewody instalacyjne. Stropy z elementów prefabrykowanych układa się najszybciej. Nie wymagają one stosowania dodatkowych zbrojeń. Duża powierzchnia poszczególnych elementów sprawia jednak, że transport stropu na plac budowy jest dość trudny. Tego typu stropu nie można również wykonać bez udziału ciężkiego sprzętu. Istnieją tu również bardzo niewielkie możliwości wykonywania dodatkowych otworów na instalacje. Stropy monolityczne są tworzone bezpośrednio na budowie. Ich zaletą jest możliwość zastosowania w praktycznie każdej konstrukcji.

Ściana jednowarstwowa lub wielowarstwowa

Wybór materiału , z którego zostaną wykonane ściany budynku to decyzja, która musi zostać podjęta podczas planowania całej nieruchomości. To, jaki materiał będzie nadawał się najlepiej do danego rozwiązania zależy od rodzaju budynku oraz parametrów fizycznych, jakie muszą zostać spełnione. W budynkach stosowane mogą być zarówno ściany jednowarstwowe, jak i ściany dwu lub trzy warstwowe. W przypadku ściany jednowarstwowej zastosowany do budowania materiał musi spełniać zarówno warunki odnoszące się do nośności ściany, jak i jej izolacyjności. W przypadku ścian wielowarstwowych następuje większa specjalizacja poszczególnych materiałów. Wzniesienie ściany wielowarstwowej wiąże się z koniecznością dłuższego czasu budowy. Cały proces jest również bardziej skomplikowany. Ściana kilkuwarstwowa powstaje z osobno wybudowanej ściany nośnej, która jest murowana. Do tego dołączane jest docieplenie. Na końcu wykonywane jest wykończenie ściany lub też wznoszona jest warstwa ściany osłonowej. Budowanie ściany w ten sposób pozwala z drugiej strony na najbardziej efektywne wykorzystanie stosowanych materiałów budowlanych. Ściana jednowarstwowa wznoszona jest znacznie szybciej, jest również tańsza w wykonaniu. Prosta konstrukcja sprawia, że rzadziej popełniane są tu błędy w wykonaniu. Aby spełniać swoje funkcje ściana jednowarstwowa musi być jednak dość gruba. Pozwoli to na uzyskanie odpowiedniej izolacyjności.

Jak stworzyć wnętrze

Zaaranżowanie pięknego i funkcjonalnego wnętrza wymaga wiele pracy. Po pierwsze istotna jest tu przede wszystkim jego funkcjonalność. Układ funkcjonalny determinuje wiele pozostałych elementów. Podczas projektowania wnętrza warto rozpocząć od kilku propozycji. Różne rozmieszczenie mebli i pozostałego wyposażenia może zupełnie zmienić wygląd danego pomieszczenia. Efektem pracy nad układem funkcjonalnym jest projekt pozwalający na zorganizowanie przestrzeni. Stosując odpowiednie oprogramowanie graficzne można wykonać wizualizację danego wnętrza. Dzięki temu będzie można sprawdzić, jak w danym układzie funkcjonalnym będą sprawdzać się wybrane meble, kolory, oświetlenie czy też wykończenia powierzchni płaskich. Dobra wizualizacja potrafi naprawdę bardzo pomóc przy wybieraniu aranżacji, im bardziej dokładna jest zobrazowanie pomieszczeń tym bliżej rzeczywistości będzie dany projekt. Wizualizacja nie jest jednak wystarczająca do rozpoczęcia prac wykończeniowych. Konieczne jest tu wykonania projektu, a więc precyzyjnego rozrysowania wnętrza. Projekty takie otrzymane przez wykonawców będą stanowiły podstawę ich działań. Sam inwestor z projektu może nie wyczytać wiele, jest to dokument skierowany przede wszystkim do fachowców realizujących aranżacje. Do projektu powinny zostać dołączone specyfikacje, które wyróżnią zestawienie wszystkich elementów niezbędnych do wykonania projektu. Dzięki temu można podliczyć koszty.

Wnętrze od architekta

Wykańczanie wnętrz to praca, którą można wykonać samodzielnie lub też zlecić wykwalifikowanemu architektowi wnętrz. Aby współpraca przebiegała pomyślnie należy przemyśleć wybór architekta. W zależności od osoby różne będą tu techniki pracy oraz sposoby postępowania. To czy dany inwestor współpracę z architektem będzie uważał za udaną zależy w dużej mierze od tego, jakie zasady zostaną przez obie strony ustalone. W pierwszej kolejności architekt najczęściej przedstawia potencjalnemu klientowi wzór umowy, jaką się posługuje. Ze strony inwestora oczekiwane jest natomiast przedstawienie zdjęć danej przestrzeni oraz planów. Dzięki temu możliwa jest wstępna orientacja co do możliwości aranżacji danego wnętrza. Podczas pierwszego spotkania architekt wnętrz zaprezentować powinien swoje portfolio. Dzięki temu styl jego pracy będzie dla inwestora jasny. Inwestor musi jasno określić oczekiwane terminy, ograniczenia techniczne jakie istnieją, a także budżet jaki jest przewidziany na wykończenia danego budynku. Warto zaznaczyć od razu czy przestrzeń ma zostać nienaruszona, czy też możliwe są jej modyfikacje przykładowo za pomocą wyburzania i ustawiania ścianek działowych. Ustalony odgórnie budżet nie powinien być już zmieniany w trakcie wykonywania prac. Styl planowanego wnętrza najłatwiej jest dla inwestora określić za pomocą przykładów. Zdjęcia z różnego rodzaju realizacji pozwolą przybliżyć oczekiwany efekt.

Jak zamontować izolację na ścianach

Założenie izolacji na ścianach zewnętrznych budynku pozwala na stworzenie ciepłego i energooszczędnego domu. Wykonanie prac dociepleniowych rozpoczyna się od dolnej krawędzi ścian. Zakończenie ocieplenia zaznacza się za pomocą listew startowych. Listwy te mocowane są do podłoża za pomocą kołków rozporowych. Na jeden metr bieżący listwy należy zastosować przynajmniej 3 kołki, dla uzyskania dobrego zatwierdzenia. W przypadku, gdy różnica w płaszczyźnie ściany uniemożliwia odpowiednie przymocowanie do niej listwy należy zastosować podkładki nadające dystans. Podkładki te wykonane są z tworzywa sztucznego. Poszczególne listwy pomiędzy sobą najlepiej jest łączyć specjalnymi klipsami. Dzięki temu łatwo jest utrzymać właściwy poziom całej konstrukcji. Poszczególne listwy nie powinny być układane ciasno, lecz należy pomiędzy nimi zachować kilkumilimetrowy odstęp. Izolację montuje się na ścianach za pomocą zaprawy klejącej. Zaprawa ta dostępna jest w postaci gotowych, suchych mieszanek, które należy połączyć z wodą zgodnie z zaleceniami producenta. Klej nakłada się na płytę, nie bezpośrednio na ścianę. Najlepsze efekty uzyskuje się pokrywając warstwą kleju obwód płyty oraz wykonując w jej wnętrzu kilka punktów mocujących. Poczynając od dołu płyty nakleja się ścianę jedną koło drugiej. Raz przyklejona do ściany płyta nie powinna być już przesuwana, gdyż źle wpływa to na jakość stworzonego połączenia.

Przed dociepleniem budynku

Odpowiednio docieplony budynek pozwala znacznie zmniejszyć koszty eksploatacji wynikające z nakładów na ogrzewanie go w sezonie zimowym. Ocieplenie najlepiej jest wykonywać na etapie budowy domu, gdyż w późniejszym czasie jego wykonanie nie będzie już tak efektywne. W przypadku dopiero wybudowanych ścian zewnętrznych ocieplanie powinno być rozpoczęte z zachowaniem miesięcznego odstępu czasu od zakończenia wznoszenia konstrukcji. Wynika to z faktu, że podłoże musi być już suche, a na jego powierzchni nie powinny pozostawać elementy zmniejszające przyczepność. W przypadku, gdy na powierzchni ścian widoczne są niewielkie rysy i pęknięcia nie wymagają one napraw przed rozpoczęciem prac dociepleniowych. Powierzchowne, płytkie rysy powstają na tynkach. Założenie docieplenia na mokrej ścianie jest niemożliwe. Mokre mury stanowią doskonałe otoczenie do rozwoju drobnych glonów oraz porostów. Przed założeniem izolacji dobrze jest ściany oczyścić za pomocą metalowych szczotek. W przypadku, gdy do wykonania ścian zastosowano materiały o bardzo dużej chłonności przed wykonaniem izolacji należy je zagruntować. Dzięki temu całość wykonanego docieplenia będzie mogła osiągnąć odpowiedni stopień wytrzymałość. Dokładnego oczyszczenia wymagają przede wszystkim ściany ceglane wówczas, gdy nie zostały one otynkowane. Jeżeli wymagają umycia to przed przystąpieniem do dalszych prac muszą dokładnie wyschnąć.

Wykonanie dachu z płyt

Pokrycie dachu może zostać wykonane z bardzo wielu materiałów. W zależności od wybranej technologii można zastosować pokrycie sztywne lub nieusztywnione. W przypadku sztywnego poszycia dachów bardzo często stosuje się tu gotowe płyty. Metoda ta pozwala na uzyskanie bardziej stabilnej konstrukcji więźby, co znajduje zastosowanie szczególnie w przypadku odnawiania starszych konstrukcji. Zastosowanie płyt do poszycia dachów poprawia także poziom izolacji akustycznej. Kolejną zaletą stosowania płyt na dachach jest ich rozmiar. Długość pojedynczej płyty może sięgać nawet 5 metrów, co sprawia, że czas ich ułożenia ulega skróceniu. Częściej stosowane są płyty o trochę mniejszym wymiarze, około 2-2,5 metra. W przypadku mniejszych płyt transport sprawia mniej trudności. Przed ułożeniem płyty na krokwiach należy dokładnie dobrać jej wymiary tak, by poszczególne elementy opierały się na konstrukcji dachu krawędzią. Wymiar zależy tu od rozstawu poszczególnych krokwi, najczęściej spotyka się dachy z rozstawem 90 cm. Docięte płyty układa się równolegle do kierunku krokwi. Kierunek układania elementów przebiega od dołu dachu do jego góry. Pomiędzy płytami powinien zostać zachowany odstęp pozwalający na pracę materiału w warunkach zmiennej wilgotności. Do podłoża płyty przybija się za pomocą gwoździ lub też przytwierdza wkrętami. Istotne jest, by materiał, z którego wykonano mocowanie był odporny na korozję.

Podłoga na drewnianych belkach

Wykonanie podłogi w budynku odbywa się dopiero po zakończeniu wszystkich prac, które określane są przez fachowców, jako prace mokre. W zakres takich robót wchodzi przykładowo czas tynkowania oraz schnięcia budynku. Podłogi na drewnianych belkach są proste do wykonania. Ich zaletą jest również fakt, że nie wymagają zastosowania specjalistycznego sprzętu i mogą być one wykonane samodzielnie bez zatrudniania fachowców. Na belkach drewnianych układa się podłogę przede wszystkim z płyt drewnopodobnych. Dopiero na nich umieszczana jest właściwa posadzka, a więc płytki ceramiczne, kamień, panele czy też drewniane deski. Belki drewniane potrzebne do wykonania podłogi układane są na stropie. Niezależnie od tego, czy strop ten wykonany jest z betonu czy też żelbetonu ważne jest, by zastosowane zostało odpowiednie zabezpieczenie w postaci warstwy folii paroizolacyjnej. Przed położeniem folii należy upewnić się, czy strop jest czysty i suchy. Ułożenie folii powinno być szczelne, tak by uchronić drewniane belki przed dostępem wilgoci. Wszelkie powstałe łączenia powinny być zaklejone za pomocą taśmy, a brzegi całej powierzchni wywinięte nad poziom o kilka centymetrów. Podłoga wykonana na podstawie drewnianych belek wymaga odpowiedniej izolacji. Do izolacji akustycznej stosowana jest tu guma techniczna lub też filc. Pasy izolacji układa się bezpośrednio pod drewnianymi belkami, czyli legarami.